Łupek to skała osadowa powstała w wyniku warstwowego osadzania się iłów. Wiek łupków szacuje się na ok. 350-400 mln lat. Skała ta występuje w wielu miejscach: w Niemczech, Francji, Hiszpanii, Norwegii, Belgii, Portugalii, Włoszech, Chinach, Brazylii. Złoża łupkowe znajdowały się także w Polsce. Jednak niewiele złóż spełnia wymagania względem odporności na wpływy atmosferyczne. Najwięcej łupka zużywa się we Francji, ale najbogatszą tradycję w kryciu dachów łupkiem mają Niemcy, skąd wywodzą się różne style układania. W zależności od kraju stosowane płytki mają różną grubość i format, układa się je na różne sposoby. Łupek naturalny jest nienasiąkliwy, mrozoodporny, nie wietrzeje i jest nieczuły na niekorzystne działanie warunków atmosferycznych.